Vin Diesel

Shane Wolfe (Vin Diesel) heeft het op zijn laatste missie bij de mariniers verknald. De top-S.E.A.L. liet zich verschalken bij het redden van een Professor en daar is zijn baas helemaal niet blij mee. Die wil nog wel gebruik maken van zijn diensten maar dan niet meer voor het zware werk. Wanneer een wetenschapper wordt vermoord en zijn echtgenote nog het enige aanknopingspunt is om het geheime programma 'Ghost" te recupereren in Zwitersland is het Wolfe die mag instaan voor de veiligheid van de kinderen van Professor Plummer. Babysitten zeg maar. Overduidelijk een andere klus dan het werk dat hij tot hiertoe gewoon was. En niet alleen omdat het zich niet op het water afspeelt. Eigenlijk zijn de vijf kids nog zo slecht niet maar wanneer ze ondervinden dat de nieuwe stoer uitziende babysitter er de discipline wil in rammen dan gaat men de krachten bundelen om zijn voornemen te counteren. Maar iemand als Wolfe is natuurlijk nog zo snel niet uit zijn lood geslagen en bij zijn verwoede pogingen om alles onder controle te krijgen én te houden ervaart hij tot zijn eigen verbazing voor het eerst het familieleven. En familiegevoelens...

In The Pacifier steekt actieheld Vin Diesel de draak met zichzelf door, geheel tegen zijn stoere imago in, voor onbeholpen kinderoppas te spelen. De kale mannetjesputter onderwerpt zichzelf aan het verschonen van poepluiers, het regisseren van een schoolmusical en het zingen van koddige kinderliedjes, wat natuurlijk dolkomische situaties oplevert. Of zo. Vin weet zich aan het begin van de film nog geen raad met de kinderen waarvoor hij ineens verantwoordelijk is, maar beetje bij beetje leren de kids en hij elkaar beter kennen en waarderen. Zij veranderen van een zooitje ongeregeld in een opgeruimd en gedisciplineerd gezin met kennis van martial arts, en hij komt erachter dat het uitschakelen van terroristen een eitje is vergeleken bij het opvoeden van een stel koters!

Dit is persoonlijk één van mijn lievelings filmen.